فرصتی چند دست داده است تا به مناسبت نزدیک شدن به ایام انتخابات ریاست جمهوری با هر دم و بازدمی بوی سیاست را حس کنیم .بویی که طی سالیان دراز در این مرز و بوم طراوت و شادابی را برای مردم به همراه نداشته است.

آنچه که تا این لحظه نمود خاصی پیدا کرده ، روزنه هایی از به میدان آمدن ذهن های متفاوت و اندیشه های گوناگون است که همانا بستر ساز تغییرات و تضارب دیدگاه ها خواهد بود.واژه ای  که از آن به اصلاح طلبی نام برده می شود چیزی نیست جز یک حس ذاتی در هر موجود هوشمند برای ورود به دنیای جدید.دنیایی که در آن هر آنچه به دیدگان می آید ، نو باشد و تازه .دنیایی که نهایت ایده آل برای هر انسان آزاده ای باشد.گر چه رسیدن به مطلوبیت نهایی کاری است بس دشوار ، لیکن خود تلاش برای رسیدن به آن شیرین است و گوارا.

آنچه که از فضای سیاسی جامعه برداشت می شود ، وجود صداهایی است تازه . صداهایی که سالیان سال در پس غباری از بی مهری ها و سکوت ها ، بس نحیف می نمودند و حال فرصتی برای ارتعاش پیدا کرده اند.

 سوای هر گونه گرایش فکری و اعتقادی ، بر این باورم که این چند صدایی هدیه ای است از جامعه ای آزاد.جامعه ای که همنوا برای تغییرات قدم برداشتند و ایده ها و افکار خود را به سرتاسر جهان صادر نمودند.

هر چند که مسیر سخت و است و دست انداز بسیار ، اما همنوایی همیشه کارساز بوده و گرایش به یک هدف مسیر را هموار کرده است.

به هر حال مقدمه ای نگاشتم تا سخنی را با تو آغاز کنم.می خواهم به تو بگویم که حنجره ات ، واسطه ایست برای انعکاس فریاد.فریادی که برمیخیزد از تمام جوانان این مرزو بوم.می خواهم به تو بگویم وجودت تسکین دهنده است ، صدایت آرامش درون است و سیمایت از لحظه دیدار ، مشتعل کننده دیدگان.

می خواهم به تو بگویم درست است که راهت بس ناهموار است ، درست است که روحت را آزرده اند ، درست است که اقلیتی قدرتمند مقابلت ایستاده اند ، اما تو انسانی هستی ، نماینده یک جامعه .پس بدان که پیروزی تو یعنی ایستادن یک جامعه ، نا امیدی تو یعنی نا امیدی یک جامعه و در نهایت توقف تو یعنی مرگ آرزوی های این جامعه......